Reisverhaal «Laguna Hedionda - Tayka del Desierto»

Peru, Bolivië, Chili | Bolivië | 0 Reacties 19 November 2017 - Laatste Aanpassing 28 November 2017

Bij het verlaten van Laguna Hedionda is het nog behoorlijk koud. We waren de enigste gasten in de refugio met zicht op het wondermooie met vele honderden flamingo’s. Het respect voor fietsers is hier erg groot, mede daardoor kregen we korting op onze overnachting en werd het avondmaal aan een sterk gereduceerde prijs aangeboden. Het ontbijt daarentegen werd nog eens met 50% korting aan tafel gebracht.

We starten op de pedalen langs andere mooie laguna’s, zoals Laguna Honda, Laguna Santa Cruz, … Eens deze laguna’s achter ons is het gedaan met het plezier en komen we meteen in een enorm uitgestrekt landschap terecht met overwegend veel klimwerk op zeer slechte tracks. Dit betekent dat we onze fietsen veelal moeten vooruitduwen in diep zand. Het is uitzoeken welke track we moeten volgen om niet meteen verloren te rijden op dit bijzonder moeilijk terrein.

Het is hard labeur. Enkele jeeps met toeristen stoppen of maken rechtsomkeer om ons spontaan hulp aan te bieden en/of te vragen of alles wel in orde is. Een enkele keer krijgen we oorverdovend applaus en worden toegeschreeuwd om vol te houden. Ze tonen allen diep respect. Het bezorgt ons veelal kippenvel momenten en een boost om door te zetten. Enkelen daarentegen beschouwen ons als een extra attractie en stoppen enkel om foto’s van ons te nemen. Kalmte bewaren is nu niet mijn sterkste kant in zulke situaties, dus sommigen van hen hebben het mogen horen 😡.

Het is klimmen tot op een bergpas van 4700 meter op de meest slechte paden van los zand, rotsen, nog niet eens de verschrikkelijke wind onder woorden gebracht. Een enkele keer is het moeilijk beslissen welke track te volgen en verliezen we erg veel tijd. Meermaals moet ik eerst mijn fiets vooruitduwen op extreem steile bergwanden, vervolgens de fiets van Kathleen. Dit is behoorlijk afzien voor het atletisch lichaam van El Cannibal 😀. Maar het kan niet anders, want voor Kathleen is het soms te zwaar.

Op zoek gaan naar een kampeerplek is echter onbegonnen werk, daar er weinig tot geen beschutting is tegen de sterke wind. We besluiten naar Tayka del Desierto door te fietsen (lees: duwen), een hotel in het midden van het niets. Het is al laat en de ijzige wind doet zijn intrede. Ik heb het vreselijk koud aan mijn handen en voeten.

Geenszins is er sprake van verbeterde wegen, integendeel. Het is nog meer ploeteren door torenhoge zandbanken en rotsen. Een enkele keer val ik met enig geweld van mijn fiets, zonder veel erg. Maar het beest in El Cannibal is getemd 😞. Mijn lichaam is leeg gestreden. Langs de andere kant probeer ik Kathleen te blijven motiveren om door te zetten.

Plots zie ik in de verte een vervallen betonnen wegwijzer met vermelding Tayka de Desierto. Ik roep mijn geluk uit naar Katheen met de boodschap dat we nog steeds op de goede weg zitten, want de schrik om verloren te rijden is bij haar enorm groot geworden.

Het is afzien tot het hotel is bereikt. Ik vraag meteen om een kamer. Echter wordt dit negatief beantwoord, daar het hotel volboekt is. We worden vriendelijk verzocht buiten te kamperen, maar dit is voor mij niet onmiddellijk een optie, daar zonsondergang al is ingezet en de buitentemperatuur flirt met negatieve cijfers.

Wanneer Kathleen wat later arriveert en ik haar het slechte nieuws vertel, geraakt ze volledig in paniek, wellicht door de extreme vermoeidheid en de vrieskou. Ik heb haar zelden zo gezien en het is erg moeilijk om haar te kalmeren. Enkele gasten doen al het mogelijke om met de eigenaar van het hotel te praten om ons alsnog een kamer aan te bieden, maar helaas.

Plots spreekt een Duitse jonge vrouw mij aan en biedt ons aan haar kamer te delen dat ze op haar beurt deelt met haar partner. Het is een lesbisch koppel, dus waarom ook niet … met 3 vrouwen in één kamer 😍. Ik aarzel geen seconde hierop in te gaan en meteen vraag ik de eigenaar van het hotel om akkoord en dit wordt toegestaan. Eind goed, al goed.

Dit is avontuur, waarvan ik zo veel van hou, maar niettegenstaande het behoorlijk afzien is. Kathleen heeft het bovendien schitterend gedaan en dat doet mij erg veel plezier.

¡ Vamos Bolivia 😀!

Ciao,

El Cannibal y Kleentje

Afstand : 35,94 km

Hoogtemeters: 575 m

Hoogte: 4523 m

Andere interessante links:

https://trackmytour.com/wLx8M

https://www.instagram.com/vissers_marc

https://twitter.com/vissers_marc

 

Print Friendly and PDF

 

 

 

Fotoalbums van locatie «Tayka del Desierto»

Tayka del Desierto (6)

19 November 2017 | Peru, Bolivië, Chili | Bolivië | Laatste Aanpassing 25 November 2017

  • Op weg naar de verschillende laguna's
  • Tayka del Desierto, een hotel in het niets
  • Laguna Honda
  • Laguna Santa Cruz
  • Eerst mijn fiets, dan die van Kathleen

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking