Reisverhaal «Na 1 dag van beterschap»

Thailand, Laos, Cambodja | Cambodja | 0 Reacties 11 December 2012 - Laatste Aanpassing 13 December 2012

In Siem Reap, volgde alweer een nacht van erbarmelijk slecht voelen. Wellicht was het Indisch restaurant geen goed idee voor mijn nog niet volledig herstelde maag.

Amper geslapen door veelvuldig het toilet bezocht te hebben, besloten we toch onze fietsroute richting Kampong Thom verder te zetten, hopend op beterschap. We hoopten deze stad in 2 dagen te kunnen bereiken, maar niets was nu nog zeker, daar ik opnieuw met een leeg lichaam de fiets op moest.

Om toch iets te kunnen eten alvorens de kilometers op te jagen, waag ik me voorzichtig aan een noedelsoep, terwijl Kathleen gedurende gans het ontbijt stokstijf naast mij blijft zitten, daar een plaatselijke Cambodjaanse rat op regelmatige basis onze voeten kruist.

Na 62 kilometer komen we aan in Kampong Kdei. Hier vinden we na enig zoekwerk een guesthouse, maar de zin om nog wat extra kilometers te doen is groot, ondanks ik me nog niet echt lekker voel. We besluiten door te rijden naar Stoung een goede 37 kilometer verder.

Een verkeerde beslissing daar we in dit guur dorpje met overwegend erg onvriendelijke mensen enkel kamers vinden, die smerig zijn, bovendien nog duur ook. Maar we hebben geen keus en we kiezen voor de minst bevuilde kamer. Na enkele ogenblikken merken we al op dat er geen licht is in onze besmeurde badkamer.

We krijgen andere kamers te zien, maar geen beterschap. Dus we besluiten in onze huidige kamer te blijven, waar geen licht en alsook ondertussen de douche het heeft begeven. De Cambodjaanse vrouw, die ons de kamer heeft verhuurd en enkel de Khmer taal spreekt, besluit haar man op te bellen, daar ze wellicht aan mijn gelaatstrekken kan zien dat ik ondertussen behoorlijk boos ben geworden. De vuile kamer was voor mij geen ergerlijk kwaad, maar de onvriendelijkheid en de vraagprijs van 5 USD voor 1 nacht waren me te veel.

Daar de ratten en ander ongedierte onze kamer wel eens regelmatig een bezoekje kunnen brengen, besluit ik mijn muskietennet open te slaan, om ook Kathleen enigszins een rustige nacht te bezorgen.

’s Morgens staat de vrouw met haar man al klaar aan onze deur op de 3de verdieping om hun 5 USD op te eisen. De man komt op me afgestapt met de rekening maar weiger deze aan te nemen. Ik had ondertussen met Kathleen afgesproken onze fietsen eerst volledig rijklaar te maken en dan pas de kamersleutel af te geven, vervolgens eventueel in discussie te gaan over de vraagprijs.

Ondertussen trommelen ze nog wat meer volk op, daar ze wellicht schrik hebben dat we zouden vertrekken zonder te betalen. Ondertussen vraagt de man mij meermaals om de sleutel en het geld, maar de fietsen met bijhorend een veilige aftocht zijn voor ons van primordiaal belang.

Eens de fietsen zijn gezadeld, klaar om te vertrekken, gooi ik de kamersleutel op de tafel en vraag ik Kathleen wat te doen. Minder geven dan wat ze vragen of toegeven aan hun vraagprijs. Kathleen kiest voor het laatste. Op de boel nog wat op te naaien lachen ze ons uit, eens ik hen het geld heb overhandigd. Als reactie hierop gooi ik het papieren viltje waarop de rekening stond in hun richting. Ik maak nog een uitdagend gebaar, maar Kathleen beveelt me onmiddellijk op mijn fiets te kruipen vooraleer deze situatie zou kunnen escaleren. Ik volg haar wijze raad op.

Sometimes you lose, sometimes you win,

Anton en Kleen.

 

Print Friendly and PDF

 

 

 

Fotoalbums van locatie «Stoung»

Stoung (6)

11 December 2012 | Thailand, Laos, Cambodja | Cambodja | Laatste Aanpassing 13 December 2012

  • Varkens moeten op hun rug de brommer op.
  • Enkele kilometers buiten Siem Reap. Hier bestaat n
  • Het ruikte lekker, maar mijn maag was nog niet in
  • In vervoer zijn de Cambodjanen heel vindingrijk.
  • Aangekomen in Stoung na 99 kilometer.

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking